A cociña de Larpeiros deu o pistoletazo de saída; as 150 receitas do popular cociñeiro e o seu percorrido pola cociña tradicional galega é un dos libros máis demandados polas familias do noso alumnado e, como o boca a boca, nunca mellor dito, é a mellor publicidade, a pregunta que comezou a rular foi: tedes libros de cociña?
Logo chegou Una cocina tan grande como el mundo coa que temos a oportunidade de darlle a volta ao mundo, descubrindo países e culturas a través de 60 receitas, todas cunha preparación tan sinxela que non é preciso ser un expert@ entre os fogóns.
Pero a pregunta seguiu sendo a mesma, só que trocou o matiz : tedes máis libros de cociña?
E por iso agora decidimos ampliar a oferta con dous títulos que nos amosan como cociñar de máis de 100 xeitos diferentes dous alimentos moi cotidiáns na nosa dieta: as patacas e a pasta. Apetece, non si? Pois xa sabedes: dicídeo nas vosas casas e achegádevos á biblioteca para levalos en préstamo: Patatas, más de 100 irresistibles recetas e Buen provecho, pasta.
Con O neno do pixama de raias teriamos que facernos a mesma pregunta que no seu día nos fixemos coa saga Crepúsculo: hai alguén no instituto que aínda non o lese?
E é que John Boyne conseguiu, con esta novela, que moitos adolescentes se achegasen e opinasen sobre un feito histórico como o nazismo a través dun libro que, ademais, entusiasmoulles.
Agora, Boyne, repite a xogada con La casa del propósito especial, unha obra que se adentra na revolución bolxevique e na execución da familia Romanov.
O protagonista, Georgie Danilovich, conta a súa vida desde que, cando con dezaseis anos, abandona a súa pequena aldea para formar parte da garda persoal de Alexis Romanov, o único fillo varón do zar Nicolás II; ata que, na súa vellez, está ao coidado da súa muller, Zoya, enferma nun hospital de Londres.
Pero Georgie e Zoya gardan un segredo, un segredo que non están dispostos a revelar.
Andrea, alumna de 1º de Bacharelato, visita cada día a biblioteca deste instituto. Ás veces ven estudar, outras recoller lecturas para ela ou para a súa nai e, algunhas, facernos simplemente unha visita.
Andrea é toda unha especialista na II Guerra Mundial. Encántalle este tema e cando imos de compras e vemos algún libro sobre este acontecemento, sempre pensamos nela.
Por todo isto é normal que na súa biblioteca aparezan títulos como:Paradero desconocido, Reencuentro, La ladrona de libros, El diario de Ana Frank, Cuando Hitler robó el conejo rosa, Maus, Una vez, Entonces eEl niño con el pijama de rayas.
Tamén quixo poñer nos seus andeis películas da mesma temática. Para ela as imprescindibles son:El gran dictador, La vida es bella e El pianista.
Se tamén sodes "adict@s" a este tema, xa sabedes: atoparedes estes libros e películas na biblioteca.
Atopámolo no blogue Milladoiro. Encantounos e dixémonos... que mellor que este corto ruso, premiado nos Oscar 2009, para ilustrar estes días tan namoradeiros? Dito e feito. Aquí o tedes:
Este blogue, que é un pouco de todas e todos aqueles que facemos da biblioteca do instituto un lugar especial, preséntase aos Premios Edublogs 2010.
E diredes, cal é o motivo?
Pois ben sinxelo! Queremos estar xunto con outros blogues de bibliotecas escolares que traballan polo mesmo ca nós: para poder atopar esas lecturas que axudan a coñecer outros mundos, ou eses libros que fan máis doado o estudo dalgunhas materias, ou esas películas que fan sentir outras realidades, ou esas músicas que invitan a soñar, ou ese encontro con outros lectores cos que poder compartir os nosos gustos; ou simplemente, para poder atoparese espazo real rodeado de libros, do que é espello cada blogue das bibliotecas escolares, e que ten a suficente calidez coma para que os pés nos leven a el.
Dentro das grandes obras de arte habita un enigma. Un misterio chamado a perdurar ao longo dos séculos. Así sucede no marabilloso retrato do matrimonio Arnolfini, que Jan van Eyck pintou en 1434. No fondo deste cadro hai unha sorpresa, e desa sorpresa naceu esta historia.
O libro, escrito por Xosé Neira Cruz, complétase cunha pequena información sobre o cadro así como doutras pinturas das que o debuxante, David Soler, botou man para ilustrar o libro.
Borja, alumno de Electricidade deste centro, é un gran lector que aproveita os recreos e calquera outro momento libre, para achegarse á biblioteca e gozar do libro que ten entre mans.
Pero, ollo!, nunca di que non a calquera proposta de colaboración: deixa o libro na mesa e aí o tes disposto a montar unha exposición de libros, facer un artigo para o blogue recomendando lecturas, ou axudar na decoración da biblioteca.
Como podedes comprobar na súas preferencias están a fantasía e as sagas. Algúns dos libros tomounos en préstamo da biblioteca (As leyendas de Otori, Alas negras e Alas de fuego, El nombre del viento, Corazón de tinta, Sangre de tinta e Muerte de tinta), pero outros son adquisicións propias comoLas crónicas de Dragonlance ( El retorno de los dragones, La tumba de Huma e La reina de la oscuridad).
Outra vez, grazas Borja pola túa colaboración e ás túas propostas de lectura. De seguro que @s amantes deste tipo de literatura darán boa conta delas, sobre todo se ven o entusiasmo con que as les.
Unha das celebracións deste ano será o centenario do nacemento do poeta Miguel Hernández polo que pode ser un bo momento para lembrara súa vida, coñecer os seus poemasou rebuscar parte da súa obrana biblioteca.
Nanas de la cebolla é un emotivo poema que Miguel, desde o cárcere, dedicou ao seu fillo despois de coñecer a través dunha carta da súa muller Josefina, que só lle podía alimentar con pan e cebola neses duros momentos da guerra civil española.
Hai uns anos, Joan Manuel Serrat tivo o acerto de poñerlle música:
O equipo gañador de Falamos, achéganos o seu relato do acontecido no certame.
A ledicia pola vitoria do noso equipo é compartida por toda a Comunidade Educativa das Mariñas, como nos fixeron saber. Nós valoramos este tipo de actividades como moi interesantes para complementar a nosa formació, porque nos serven para aprender a investigar, a contrapor posicións, a escoitar, a saber defender argumentos en público ou a traballar en equipo.
Contámosvos: o venres 15 de xaneiro de 2010 celebrouse na E.T.S. de Náutica da Coruña o torneo de debate FALAMOS convocado pola Concellalía de Normalización Lingüística e organizado pola AS-PG. O tema de debate foi: O GALEGO, UN DEREITO OU UNHA OBRIGA?, e nel participamos oito equipos de distintos Institutos da comarca da Coruña. Os debates foron sucedéndose ao longo do día, desde as 8.45 da mañá en que confrontamos ideas o equipo do noso centro, As Mariñas de Betanzos e o Zalaeta de Coruña. Os 8 equipos estabamos organizados en dous grupos e o mellor de cada un deles disputaba a final, que foi entre o noso e o Monte das Moas, gañando finalmente o certame AS MARIÑAS de Betanzos. O equipo está integrado por Cristina González, Samuel Ois, Sergio Fernández, Sonia Martínez e Dores Cao (a capitá), e premiáronos nada menos que cunha viaxe a Lisboa e tamén unha colección de libros de Biblos . O equipo finalista levou cadanseu MP4 e os lotes de libros. Ademais a nosa Sonia Martínez Rilo obtivo o 2º premio á mellor oradora (un MP4 e un lote de libros). Imos recordar algúns dos argumentos que alí expuxemos a respecto deste tema tan de actualidade e que nos preocupa especialmente:
“Meus pais ensináronme unha lingua: o galego. Foron eles os que me agarimaron en galego e pouco a pouco dende a miña gorxa saían palabras que compoñían frases e que ao final serán todas esas frases o compoñente e legado que deixarei aos que veñan despois de min. Polo tanto, tamén teño a obriga de honrar a esas persoas que co galego legáronme un dos patrimonios máis importantes que ten un individuo: O IDIOMA, por iso, grazas, e estarei para sempre obrigado con vós.”
“Nós non estamos dispostos a renunciar a eses dereitos que, por desgraza, moito tempo levou conseguir. Alá cada un coas súas incompetencias, complexos e irresponsabilidades. Pero nós temos moi clara unha cous:, somos galegos, falamos galego e defenderemos o dereito a utilizar o noso idioma porque, en realidade, estamos a defender os nosos dereitos como cidadáns e ao mesmo tempo o máximo patrimonio colectivo que temos. E a iso, non renunciaremos xamais”.
E xa para finalizar esta fermosa aventura, o equipo das Mariñas queremos agradecer aos que fixeron posible este certame, así como o do pasado ano e como non as dúas Ligas Galegas de Debate, porque todos eles foron experiencias formativas, vivencias que completaron as mochilas invisibles da nosa aprendizaxe e as nosas vivencias. Tamén lembramos con moito agarimo aos que formaron parte do equipo en anteriores edicións: a Adrián Fernández, a Mónica Loureiro e a Adriana Yáñez, así como a todas as persoas que dunha ou doutra maneira nos axudastes, como sodes moitas non imos citarvos, sobre todo porque se nos pode esquecer algún nome, pero grazas pola axuda. Con todo temos que citar uns nomes que foron decisivos, sen eles non tería sido o mesmo; con moito agarimo e gratitude o agradecemento máis especial a Xurxo Fernández, a Iolanda Méndez, a Francisco Bran, anterior director das Mariñas, e a Miguel Vilela, o noso prezado director.
Sam está a punto de cumplir los dieciséis años y su pasión es el skate. Vive en el norte de Londres con su madre, una joven divorciada. A pesar de los temores de la adolescencia, a Sam las cosas no le van del todo mal. Ha superado el período de la separación de sus padres y los problemas con las odiadas matemáticas. Y ha conocido a Alicia, se han enamorado, y están en los eufóricos días del primer amor y de la primera vez. Pero, a pesar de tanta excitación, el chico no se siente muy optimista. En su familia siempre tropezaron con el primer peldaño, y a veces ni siquiera encontraron la escalera, entre los suyos parece haber un gen que les impide cumplir los sueños de ascender en la escala social. Y Sam se enterará de lo que todo el mundo sabe, que lo que más secretamente tememos siempre sucede. O sea que tendrá que vérselas con una iniciación a la vida muy movida. Y unos cuantos peldaños con los que tropezar...
Nick Hornby lo ha vuelto a hacer. Ha escrito una novela sólida, irónica y divertida, muy urbana, en la que los lugares nos suenan y los diálogos entre los adolescentes suenan frescos y nada impostados: una novela de adolescentes que todos debemos leer. (El placer de la lectura)
La última novela de Nick Hornby, Todo por una chica, representa la pura realidad: lo que le pasa al protagonista podría pasarle a cualquier adolescente; de ahí surge parte del gran éxito que está teniendo esta novela. Me pregunté al acabarlo por qué este libro estaba gustando tanto a jóvenes y a adultos por igual, y me di cuenta de que es así porque Nick retrata muy bien a los adolescentes y estos se sienten totalmente identificados, no sólo con sus personajes jóvenes, sino con la relación paterno-filial, con las descripciones que hace sobre el amor y el deseo y con la amistad.(Dosdoce)
Desde a biblioteca queremos darlle a noraboa a Cristina, Samuel, Sergio e Sonia que, xunto coa capitá Dores, trouxeron para o noso instituto dous importantes premios nesta competición de debate 2010:
1º Premio:equipo vencedor do torneo, dotado cunha viaxe de 5 días a Lisboa.
Ademais Sonia Martínez Rilo obtivo o 2º premio á mellor oradora (mp4 e un lote de libros de Biblos)
Que non os recoñecedes? Clicade na foto e veredes as súas caras e os seus nomes. O equipo prometeunos unha crónica detallada para estes días. Esperamos por ela.
Coa saga Cazadores de sombras está a pasar algo moi parecido ao que pasou coa de Crepúsculo: colocadiña no seu andel agardou pacientemente ata que un día una lectora reparou en Ciudad de hueso, o primeiro libro da triloxía, e decidiu levalo en préstamo.
Gustoulle moito e escribiu un artigo neste blogue recomendando a súa lectura. O "boca a boca" comezou a funcionar e o libro pasou de man en man sen apenas descanso.
A aparición de Ciudad de ceniza foi todo un acontecemento entre @s seguidor@s da saga. O libro desapareceu a fume de carozo do moble de novidades para seguir o mesmo camiño que o seu antecesor.
Agora sae o terceiro, Ciudad de cristal, e xa ten lista de espera aberta para lelo. Verónica, a primeira en anotarse, xa poderá recollelo o luns.
A Marcha Radetzky, composición orquestral de Johann Strauss, é a peza coa que sempre remata o Concerto de Aninovo de Viena. O director dirixe o público que aplaude ao compás da música.
Estaremos nós cos mesmos ánimos para retomar o curso? Por soposto que si
A felicitación do Bubisher para todas e todos nós:
FELIZ 2010
A TODOS LOS QUE HABÉIS HECHO QUE EL PEQUEÑO PÁJARO DE LA BUENA SUERTE VUELE
La noche aquieta y calla. La paz besa en la frente a los que duermen en la jaima. El pájaro de la buena suerte vela. Alerta extiende sus alas. Cada día su vuelo es más hermoso, más seguro, alimentado por la fe y la fuerza de quienes lo mantenéis vivo. Su latido es el aliento de los que sentís que la esperanza de un pueblo viene dada a través del conocimiento. Que la inocencia preserva la esperanza y la ilusión, y que la opresión no puede robar al hombre sus sueños de libertad.
El Bubisher reparte sueños gracias a los que colaboráis con él de una u otra forma. El Bubisher sigue provocando sonrisas, abriendo los corazones y las mentes de los niños que se cobijan bajo sus alas. Ellos son nuestro mejor regalo y nuestra mayor empresa.
Por delante queda un largo año de trabajo e ilusión que esperamos seguir compartiendo con vosotros.
Gracias a todos por vuestras manos abiertas, como alas.
Hoxe tamén a biblioteca recibiu os resultados da primeira avaliación deste curso. E, como a algúns de vós, as notas non deixan lugar a dúbidas: 1.355 préstamos (849 libros, 472 películas e 34 gravacións sonoras).
Así que tamén nós merecemos un descansiño. Vémonos o vindeiro ano!
Lucía Garrido e Verónica Rodríguez, boas amigas, grandes lectoras, eficaces axudantes da biblioteca no seu tempo libre e aplicadas alumnas do Ciclo Medio de Xestión Administrativa, quixeron facer a súa estantería para mostrarnos o que elas consideran os seus libros máis "especiais".
Como pasan xuntas moito tempo é lóxico que tamén compartan lecturas. Así lles ocorre coa Saga Crepúsculo(aínda hai alguén no centro que non a lese?).
Polo demais parece que Verónica se decata pola literatura fantástica (Eragón, Mandrágora, Memorias de Idhún, Os Megatoxos) aínda que tamén deixa un curruncho para a historia ( El niño con el pijama de rayas).
Lucía le tamén en galego e por iso colocou na estantería Noite de voraces sombras e Mecanoscrito da segunda orixesen olvidar os vampiros co libro de Marcada.
Todos estes libros tédelos á vosa disposición na biblioteca e, de igual xeito que Lucía e Verónica, podedes gozar da súa lectura en calquera momento.
" O amor pola lectura é algo que se aprende pero non se ensina. Do mesmo xeito que ninguén nos pode obrigar a namorarnos, ninguén nos pode obrigar a amar un libro. Son cousas que ocorren por razóns misteriosas. Pero do que si estou convencido é de que hai un libro que agarda por cada un de nós. Nalgún lugar da biblioteca hai unha páxina que se escribiu para nós"
Alberto Manguel
Na categoría de Bibliotecas Escolares
Correo
Colaboracións
Publicar no blogue
Catálogo
Fondos, novidades, os máis emprestados,...
Como atopar o que busco
Guía de uso da biblioteca
Como buscar? Como atopar? Préstamos e devolucións. Normas
Formación de lectores
Para coñecer a fondo e os fondos da nosa biblioteca
A cociña de Larpeiros deu o pistoletazo de saída; as 150 receitas do popular cociñeiro e o seu percorrido pola cociña tradicional galega é un dos libros máis demandados polas familias do noso alumnado e, como o boca a boca, nunca mellor dito, é a mellor publicidade, a pregunta que comezou a rular foi: tedes libros de cociña?
.jpg)
