E ti que les?

BubbleShare: Share photos - School Crafts

Acaso nunca te preguntaches: que lerá o humorista Luis Piedrahita? E a artista Mercedes Peón? E Sergio, o futbolista do Dépor, lerá só o Marca? E o escritor Xavier Docampo, terá tempo para ler?

Se queredes resolver estas preguntas, pasádevos pola biblioteca. Ata finais de mes poderedes ver a exposición que nos cedeu o IES de Sabón sobre as lecturas de persoeiros relevantes do mundo do espectáculo, do deporte e mais da cultura galega.

BubbleShare: Share photos - Craft Supplies

Ramiro Fonte sempre entre nós.

Desde esta biblioteca queremos unirnos ás voces que non esquecerán este autor da nosa literatura.

LUCES DO MEDIODÍA

O mediodía escribe
As mellores palabras sobre a noite;

No seu xardín a flor

Amígase coa estrela insubornable.

Nas copas en que xuntos afogamos

As augas moribundas doutras lúas,

Xa estaba a luz

Serena para sempre, presentida.

Aqueles ollos meus

Que nunca se cansaron de mirarte.

(De Luz do mediodía)

Só quedan 3 días...

Sabémolo: moitos de vós estades a agardar o día da súa chegada á nosa biblioteca. Como o cazador que venta a súa presa vides día a día polo mostrador preguntando por eles. Pois ben, o vindeiro martes xa os teredes listos para levar.

Estamos a falar de Amanecer, de Stephenie Meyer, cuarta entrega da serie comentada no artigo anterior, e de Los guardianes de piedra, quinto libro da serie de Ulisses Moore.

Para facer máis curta a espera podedes ir recompoñendo a portada dun deles. Para iso só tedes que clicar nela e... atentos, o tempo empeza a contar!

Crepúsculo

Cando lin este título pregunteime: que demos ten este libro para engaiolar a xente? Ben, esta pregunta, en realidade, fíxenma cando vin este libro no andel do meu queridísimo amigo Elros Yavetil. Cando lle preguntei se mo prestaba (pareceume interesante o que me comentou sobre el), díxome que o estaba relendo. Caeume a alma ao chan. Mais o caso é que como van botar a peli dixen: Por que non lelo? Cando o vin na bilioteca do meu instituto a pregunta de antes volveume á mente. Pero, en realidade, ao ver o libro (e as dúas partes seguintes) alí, foi coma se o anxo da Anunciación me iluminase e viñese cara a min. Isto foi o venres.

O sábado xa o tiña lido. O luns xa collín o segundo Luna nueva e o martes o terceiro: Eclipse. Estarédesvos preguntando como podo facer iso. Ben, eu respondo co seguinte: "As noites de inverno son longas (e escuras)". Considérome un bibliófilo.

Ben, despois de toda a parrafada anterior para comentarvos a odisea con estes libros, pásovos a comentar un pouco por riba o primeiro, Crepúsculo, para non quitarlle a emoción.

Este primeiro libro comeza coa aburrida personaxe principal (a personaxe é a aburrida, non eu) pois marcha á vila de seu pai (seus pais están separados), un lugar de América cuxo nome non quero desvelar, e é máis ben un lugar escuro, dado que sae pouco o sol por alá. En fin, Bella, que é como se chama a nosa aburrida personaxe, vai a esa vila para estudar e para estar lonxe de súa nai e do actual noivo desta.

No colexio, Bella coñece un grupo de xente estraña. Un deles é Edward, e é un vampiro.

Só podo engadir que se namoran (e de que xeito!), e a partir de aí, comeza unha serie de enredos que irás descubrindo ao longo do libro e que continúan en Luna nueva e Eclipse.

Está a piques de saír a última entrega desta fantástica colección. O seu título: Amanecer.

Escrito por: Erlauterung, el nigromante.

E logho, iso que é?

Víchelo ben? Si? Que de que falo? Acaso non reparaches nese lapis simpático que está embaixo da foto da esquerda? Ahhhhhhhhhhhhh! Agora si, verdade? O noso logho!

Que vos parece a nosa mascota? Ideouna o voso compañeiro Daniel Ferreiro Presedo e Cristina , a profe de plástica, axudounos a retocarlle as liñas para que lucise en todo o seu esplendor.

Tivemos moitos pretendentes no concurso para buscar a nosa mascota. Foi tamén moi votada a formiguiña lectora de Darío Bugallo Sánchez que conseguiu o segundo premio.

Precisabamos alguén que nos representase pola blogosfera bibliotecaria adiante e velaí está.

Agora só nos queda buscarlle un nome, e gustaríanos que fósedes vós quen lle puxese un ben chuliño.

Comeza o espectáculo!

Nin a Xbox 360, nin a Playstation 3, nin a volta aos clásicos da consola virtual da Wii que está a retomar o Mario e o Sonic iniciais, son quen de desbancar a emoción, a maxia e os mundos paralelos que atopamos nos libros .

Chega setembro, comezan as clases, e o fascinante circo dos libros reinicia as súas funcións na nosa biblioteca. Velaí xa tedes o Sr. Boletín de outubro presentando algunhas das estrelas que atoparedes nos andeis.

Ocupen os seus asentos, abran as súas mentes ante a fascinación e a maxia do que van ler.

Éche ben doado! Mochila viaxeira en só tres pasos

Por segundo ano as mochilas viaxeiras están preparadas para comezaren o seu percorrido polos vosos fogares. Como xa sabedes algúns de vós, van equipadas con libros, películas e música axeitada para toda a vosa familia.

Pasos que tedes que seguir para facervos con elas:

Paso 1: mirade nos carteis que hai repartidos polo instituto ou no blogue desta biblioteca cal é o contido das mochilas e elixide aquela que máis vos guste.

Paso 2: acudide á biblioteca e pedídelle ao profesor ou profesora de garda a mochila que elixistes. Se xa estivese emprestada podedes pedir que vos apunten na lista de espera desa mochila ou pedir outra que estea libre.

Paso 3: Lembrade que tedes 15 días para gozar delas. Despois dese prazo é preciso devolvela na biblioteca. Hai moitos fogares que as agardan.

Ah! unha cousiña máis, agradeceriámosvos que deixásedes a vosa opinión sobre esta actividade.

O circo das letras reabre as súas portas.

Pasen, pasen e vexan!

Benvidos e benvidas!
Un ano máis a Biblioteca do IES As Mariñas abre a súa carpa central para ofrecervos o seu espectáculo de letras, aventura, saber, ilusión... Nela atoparedes: magos , artistas da bicicleta, un forzudo moi especial, mulleres escapistas, acacróbatas do día a día, actores e actrices, pallasos que nos farán rir, funambulistas que nos manterán en tensión...
E os nosos animais non están en xaulas. Iso nunca! Podédelos coller, acariñar, saber da súa vida.

Pero, coma sempre, as estrelas do noso "circo" sodes vós. Vós sodes quen desfai os nós das cordas que pechan a tea da carpa para adentrarse na biblioteca cada comezo de curso.

Pasen, pasen e lean! E gocen do espectáculo.

A liberdade de ler

Velaquí tedes os dereitos do lector. Roubámosllos a Daniel Pennac (Como unha novela) para vós. Esixídeos e exercédeos, pero ante todo, gozade da lectura!

Cilok.net

Ana, Cristina e Lucía, alumnas do Ciclo Superior de Administración e Finanzas deste centro, recollerán o vindeiro día 5 de xullo en Ribadeo o premio que conseguiron no Certame de Cooperativismo no Ensino.

O seu traballo, a creación dunha empresa desde a concepción da idea ata a posta en marcha da mesma, converteunas durante 6 meses en auténticas emprendedoras, non só polo labor levado a cabo, senón tamén polas ganas e empeño postos desde un principio.

Cilok.net, a súa empresa, é un cíber-locutorio pero tamén conta cun pequeno espazo dedicado á venda de agasallos personalizados.

Elas son o exemplo das nosas futuras empresarias. Idea, esforzo compartido, paixón.

Noraboa, mozas!

David (3º ESO). Pai e fillo falan de lectura.

- Ola papá! Importaríache contestarme a unhas preguntas relacionadas coa lectura?
- Non, podes empezar xa.
- Soes ler libros a miúdo?
- Non agora non leo nunca, tan só leo os xornais, a maioría deportivos.
- E entón, antes si acostumabas a ler moito?
- Aínda lía bastante pero funo deixando e deixando ata que parei de todo.
- E que lias?
- Lia un pouco de todo.
- Non había ningún tipo que che gustase en especial?
- Home si, a min o que máis me gustaba era ler novelas de vaqueiros. - Cantas levas lido?
- Bbuufff, moitas, nunca me parara a pensar niso.
- E, como facías para conseguilas?
- Eu mais os meus compañeiros cambiabámonolas.
- Todos liades o mesmo tipo de novelas?
- Si, a todos nos gustaban e, ademais era unha forma de pasar o tempo e non se aburrir.
- Ben pois, moitas grazas por contestarme as preguntas papá.
- De nada ho! Eu tamén o paso ben cando che falo das cousas da miña xuventude.

Escrito polo reporteiro David Gómez García.

Miguel (3º ESO) entrevista unha lectora novel: súa irmá.

É nova, ten 8 anos; pero isto non lle impide ser una afeccionada á lectura; non le libros grosos nin libros q a xente di que están moi ben, non, le libros pequenos e curtos adaptados á súa idade e o que é máis importante, que lle gustan a ela.
Xa sei que é una persoa nova, pero a que idade comezou a ler libros de historias?
Non o sei seguramente, pero arredor dós 4 ou 5 anos.
Cando adoita ler?
Adoito ler sobretodo pola noite, antes de me acostar, aínda que tamén leo de vez en cando pola tarde.
Canto tempo lle adica á lectura? Pois depende do libro, se me gusta ou non, pero arredor de media hora diaria, e normalmente sobre uns 4 días á semana.
Intento adiviñar a resposta á seguinte pregunta, pero, que tipo de libros acostuma ler?
Infantís, sobretodo baseados en debuxos animados.
As bandas deseñadas están a coller forza nos últimos anos, é seguidora deste tipo de literatura?
Si, poderíase decir que si, gústanme moito xa que combinan dúas das cousas que máis me gustan, debuxo e lectura.
Gustaríame que nos comentase un pouco o último libro que leu.
O último libro que estiven a ler foi o de Os Bolechas fan maxia, son una seguidora desta serie porque son libros fáciles de entender e moi divertidos. Nel fálase dunha familia, os Bolechas, neste caso Loli fai maxia como espectáculo para a súa familia.
Por último quería pedirlle que nos recomendase algún libro que lera e que lle gustara especialmente.
Gústanme moito mos libros de Disney basados nas películas de animación, como Cars e A Cincenta, ademais da serie de libros dos Bolechas. Divírtome moito lendo estes libros. Non vos arrepentiredes de lelos.

"54 Rúas cantan a Curros"

Entre as actividades desenvolvidas neste ano-centenario da morte do poeta celanovés, a Fundación Curros Enríquez convocou ás 54 vilas que contan cunha rúa co nome do poeta para que nelas se lesen ás 12 h. do 5 de xuño poemas do autor. Entre esas vilas está Betanzos.
O noso instituto, As Mariñas, acudiu á cita. O acto desenvolveuse na sala capitular do Concello, porque a rúa dedicada ao escritor homenaxeado e a toda a zona está en obras.
O acto comezou co son da gaita, versionando a “Cántiga” e seguiron as voces mozas das nosas alumnas: Estefanía Ferreiro, Rocío Fidalgo, Patricia Badía, Rocío Pedreira e Sonia Martínez e do alumno Ezequiel López, todos de 4º de ESO. Deron vida e voz aos poemas: “Nouturnio”, “O vento”, “Ós mozos”, “Ai”, “A Rosalía”, “Na chegada a Ourense da ...” e finalizaron coa famosa “Cántiga”. E chegou a fin da homenaxe betanceira ao poeta no son do gaiteiro.

Alba (3º ESO). Entrevista a un lector: seu pai.

Cando meu pai entra entra na miña habitación para decirme se quería ir con el a dar un paseo por Sada eu dígolle que máis tarde xa que lle quería facer unha entrevista sobre a lectura , e el acepta encantado. E mentres se acomodaba sobre a miña cama ,comezan as preguntas:
- Que é para ti un libro?
- Para min un libro é unha guía para descubrir e interpretar o mundo.
- Gústache ler?
- Si, moito, porque me encanta a linguaxe, as linguas , os, as, uns, unhas…
- Cal é o teu libro favorito?
- O meu libro favorito? Non teño libro favorito pero penso que os meus libros favoritos o son por etapas, son os que pasan pola miña mesiña de noite, de onde nunca caen o Evanxeo nin a Biblia .
- Estas lendo algún libro agora?
- Si
- Cal?
- El Viento de la Luna , de Antonio Muñoz Molina , regaláchesmo ti en Reis,non te acordas? Pero como estaba lendo El Nombre de la Rosa , de Umberto Eco e Las Manos del Buen Dios de Rilke ,pois non tivera tempo para empezalo .
- Acabaches de ler El Nombre de la Rosa?
- Non, non fun quen de terminalo.
- Por que?
- Porque era moi denso; as descricións eran demasiado extensas .E unha cousa é que me guste ler e outra que teña tempo para facelo. Hai momentos pola semana en que non teño tempo ou pouco tempo para dedicarme a lectura dun libro.
- A que idade empezaches a ler?
- Sobre os 4 ou os 5 anos.
- Cando te empezaches a interesar pola lectura de libros?
- Tiven uns amigos que eran moi bos lectores, era estudantes de filosofía, e a min me impresionaba o caudal expresivo e de relación que eles tiñan grazas a lectura, así que sobre os 20 anos. Pero agora que me lembro, tamén cando tiña 15 anos e estaba na escola, empecei a pensar que o mundo necesitaba ser interpretado e que escodía misterios e que un libro é como aquela visión que desexases pusuír e da que tes que contentarte; mirar todo polo burato dunha porta .
- Soes ler en galego?
- Bueno, non moito xa que me costa bastante pero encántame o galego.
- Soes comprar xornais?
- Si, os sábados e os domingos ; El País, El Mundo, La Voz de Galicia e non me soen pasar desapercividos os suplementos literarios e semanais destes xornais . Mais ben , son lector de suplementos que de libros (risas) .
- Regalaches algunha vez un libro teu?
- Si, agora mesmo venme a memoria un libro que boto de menos na miña biblioteca chamado, Industrias y Andanzas de Alfanhuí , de Rafael Sánchez Ferlosio, estou interesado en seguir lendo este autor .
- De que trata?
- Trata dun neno pequeno que non sabe ler nin escribir e que se inventa un idioma.
- Do que estou convencido é de que un libro hai que lelo “sen soltalo da man” demasiado tempo.
- Ben, moitas grazas, e deséxoche que poidas encher o tempo libre con boas lecturas .

Escrito pola nosa reporteira: Alba Fernández Pato.

El esnobismo de las golondrinas

"As mulleres teñen unha sensibilidade especial para os libros. Por iso son tan boas bibliotecarias e libreiras. Saben que os libros non só teñen contido senón que crean -como os animais de compañía- un vínculo afectivo coas persoas que os teñen nas súas mans.O seu instinto failles comprender que nun lugar onde non poden vivir os libros non poden vivir os fillos. Probablemente iso é o que levou a Christina Fogle, filla dos fundadores da famosa librería de Charing Cros, a escribirlle unha carta a Hitler pedíndolle que non queimase libros, porque ela estaba disposta a "compralos todos" prescindindo de se eran bos ou malos."

El esnobismo de las golondrinas

Mauricio Wiesenthal

De librarías pola Coruña

Que día tan esgotador! Coller o bus, ir ao insti e outra vez en bus, rumbo á Coruña. Os clubs de lectura ían de visita cultural.

Pero... que día para lembrar!

Begoña, da libraría Nova Colón fíxonos viaxar pola historia do libro. Sabedes o que son as "gardas" dos libros? E as camisas? Logo veu a primeira sorpresa do día: Álvaro, do Teatro do Andamio dramatizounos na Nova Colón un relato inédito precioso que falaba de xente que se reúne puntualmente para meterse na pel doutra xente e vivir outra realidade... Segunda sorpresa: os propios integrantes das "Mariñas lectoras" tiveron que mercar libros para a biblioteca. Elixir, saber se lles gustará aos seus compañeiros e compañeiras, mirar que non sexan moi caros para que todos poidan mercan un... E lelo durante o verán para despois recomendalo... Vaia responsabilidade!

Que rico ese chocolate con churros! Sóubonos a ghloria bendita! A continuación o Fnac, pero antes... a "sorpresa" non programada da gaivota. Mercamos cómics, fixemos fotos... Xantamos no Palexco. Alí xantamos, alimentamos o corpo para a continuación, alimentar o espírito coas Cousas da vida de Castelao.

De volta para Betanzos quixeron examinar a súa compra coma se fose o último "pantaca" mercado.

15 minutos antes de coller o transporte escolar de volta á casa, foron abondos para cuñar as novas adquisicións.

Uf! Isto de ser do club de lectura..., vaia trafego!

"La tierra herida": unha lectura para o Día mundial do medioambiente.

Que futuro lle agarda ao noso planeta? Que mundo herdarán os nosos fillos? Ata que punto é o ser humano o responsable de todos estes inquedantes cambios? E sobre todo, ata que punto estamos a tempo de evitalos ou de paliar os seus efectos?

A estas e outras moitas preguntas responden no seu iluminador diálogo Miguel Delibes e Miguel Delibes de Castro: un pai escritor de enorme prestixio, que se define a si mesmo como cidadán preocupado por estes temas pero profano na materia; un fillo científico que leva anos traballando sobre o terreo os problemas ecolóxicos.

E se queredes coñecer opinións sobre este libro, que mellor que ler as que deixaron no seus comentarios os do club de lectura do IES Auga de Laxe de Gondomar.

La tierra herida, na nosa biblioteca, no andel de Ecoloxía e Biodiversidade (574)

Mozart compúxonos un valse.

Non é ningún farol. Velaí tedes a partitura. Con notas do propio Mozart.


E todo grazas ás matemáticas, á Feira Matemática á que acudiron 17 rapaces e rapazas do noso instituto capitaneados por Zacarías e os seus colaboradores, Emilia e Martín.
Esta festa, á que asistiron 16 institutos da Coruña e Lugo, tivo lugar o pasado sábado 25 na Coruña, no Pazo da Ópera.

O IES As Mariñas, asiduo concertista, fíxose "notar":

- pola colosal actividade da medición da Torre de Hércules: levamos unha de máis de 3 metros debuxada en papel;

- polo saber comportarse do alumnado: o seu trato cos visitantes dos nosos postos foi exemplar, parabéns para DJ Zaca (ft Geogebra), rouco de tanto aleccionalos durante estes días;

- polo incansable labor de relacións públicas cos membros da organización: Emilia conseguiunos camisetas para todos;

- pola batuta do mestre Martín, do Departamento de Música, que colaborou coa actividade de Mozart e cuxo froito é o valse que vedes e co que podedes deleitar o oído.

Se queredes saber algo máis da orixe desta partitura, e do enxeño que ideou o xenio Mozart, clicade aquí.

Van Gogh

"Cuatro tíos y un hermano estaban dedicados al comercio de obras de arte, pero él consiguió vender un cuadro, sólo uno, en toda su vida. Por admiración o por lástima, la hermana de un amigo le pagó cuatrocientos francos por un óleo. El viñedo rojo, pintado en Arles.

Más de un siglo después, sus obras son noticia en las páginas financieras de diarios que jamás leyó,

son las pinturas más cotizadas en galerías de arte donde nunca entró,

las más vistas en museos que ignoraron su existencia

y las más admiradas en academias que le aconsejaron que se dedicara a otra cosa.

Ahora Van Gogh decora restoranes que le negarían comida,

consultorios de médicos que lo encerrarían en el manicomio

y estudios de abogados que lo meterían preso."

Espejos/Eduardo Galeano

Vicent Van Gogh na biblioteca Van Gogh Museum

Persépolis

Persépolis é a historia autobiográfica da iraniana Marjane Satrapi, a historia de como medrou nun réxime fundamentalista islámico que a acabaría levando a abandoar o seu país. O cómic empeza a partir do ano 1979, cando Marji ten nove anos e desde a súa perspectiva infantil é testemuña dun cambio social e político que pon fin a máis de cincuenta anos de reinado do sha de Persia en Irán e dá paso a unha república islámica.

Podes atopar este libro na sección de banda deseñada.

Tamén atoparás na sección de cine a película baseada no libro e dirixida pola propia Marjane Satrapi. O filme obtivo o Premio do Xurado no Festival de Cannes 2007.

A orixe da vida

Periquitos namorados, arañas coquetas, cabaliños de mar galantes, sapos caníbales, iguanas mariñas que recordan o poderío dos extintos dinosauros e cangrexos iracundos son protagonistas do filme “Génesis” elaborado pacientemente durante seis anos e dirixido polos biólogos Claude Nuridsany e Marie Pérennou.

O documental, rodado en Islandia, as illas Galápagos, Madagascar e o sur de Francia, reflexa a loita pola supervivencia- o grande come sen reparos o pequeño- pero os autores pon énfases noutros aspectos menos virulentos aclaran: “Aínda que a violencia existe no mundo animal, non pensamos que o seu sexa un universo violento, senon sereno. Puidémolo comprobar nos anos que levamos dedicándonos á bioloxía. Por exemplo, os animais non practican a guerra e a tortura”




A túa disposición na biblioteca