O autorAntoine de Saint-Exupéry (1.900, Lyon) nace no seo dunha familia da nobreza local. Pasará a súa infancia no castelo dos avós maternos coa nai e os catro irmáns, logo de morrerlle o pai cando tiña 4 anos. Viviu a experiencia do seu primeiro voo á idade de doce anos. Decidiu alistarse como piloto militar en
l´Armeée de l´Air francesa ao se frustrar o seu desexo de ingresar na Mariña.
Participou no rescate de varios compañeiros en terras africanas, caendo el mesmo prisioneiro no intento.
En 1.931 escribe o seu libro
Vol de nuit (
Voo nocturno) e casa coa escritora salvadoreña Consolo Suncin Sandoval de Gómez, que servirá de inspiración para a creación da rosa temperamental na súa obra cume:
O Principiño. Será a muller que o acompañará ao longo da súa vida, protagonizando con ela unha tormentosa historia de amor.
Foi correspondente na guerra civil española.
No ano 1.942 empeza a escribir
O Principiño en Nova York. Alí recibe a n
oticia da invasión de Francia polas tropas alemás. Sérvese da súa influencia para que os Estados Unidos participe na guerra europea de liberación. Permanece durante un ano en Alxer. Alí suxírenlle que abandone o exército, xa que conta co maior número de misións e horas de voo que todos os seus compañeiros. A súa resposta foi contundente:
- "Imposible. Quedarei cos meus compañeiros ata o final".
O 31 de Xullo de 1.944, o seu avión, un Lockheed Lightning P-38 (coñecido tamén como F-5), estrelouse no mar. Unha pitonisa anuncioulle sendo aínda moi novo:
- “Será aviador e un escritor famoso, pero afástese do mar, e a partir dos corenta anos desconfíe dos avións que vostede pilote”
A súa desaparición constituíu un misterio, ata que en 1.998 un pescador atopou unha pulseira de prata co seu nome. Cinco anos despois apareceron os restos do seu avión, próximos ao lugar no que aparecera a xoia. Antes de partir á 
que sería a súa última misión, deixou escrito:
- ”Se me derruban non estrañarei nada. O formigueiro do futuro asústame e odio a súa virtude robótica. Eu nacín para xardineiro. Despídome, Antoine de Saint-Exupéry”.
Este mes de marzo, lemos nos xornais que o alemán Horst Rippert, de 88 anos, recoñeceu ser o autor dos disparos que abateron o avión que dirixía o literato francés.
- "Foi despois cando souben que era Saint-Exupéry. Eu esperaba que non fose el, porque na nosa mocidade todos leramos os seus libros e adorabámolos".
Argumento vivo
Medrei co principiño. Non, falando ao dereito: O principiño foi medrando en min nas diferentes lecturas que lle fixen.
Cando eu era rapaza, el era un neno que viña dun planeta pequerrechiño e que lle contaba as súas viaxes, andando na procura dos homes, a un aviador que se perdera no deserto. Lino
en galego nunha 2ª edición, que aínda conservo, traducida por Carlos Casares.
Sendo moza namoradeira sentín dun xeito especial a relación coa súa rosa fronte as outras rosas existentes, e entendín o significado de “apprivoiser” (‘domesticar’, ‘crear vencellos’). Lino en francés cando cursaba 3º na Escola de idiomas.
Hoxe en día cómpre sabermos inglés e por suposto, lin de bo grao
nesta lingua a obra de Saint-Éxupery. Desta volta aparecéronme: o faroleiro, escravo da rutina; o home de negocios, materialista incapaz de gozar da vida; o
sabio xeógrafo; o raposo que lle aprende os fundamentos da amizade e a aceptar a persoa que tes ao carón; a flor, a entrega incondicional; e a morte, representada pola serpe, entendida como un paso máis da vida que deixa o pouso do recordo.
A próxima lectura, talvez en italiano, portugués; ou por que non, en amariña ao meu principiño. Que novos significados atoparei nel?
Na biblioteca: En francés:
811.13/SAI/petEn galego:
821.1-4/SAI/priEn castelán:
821-4/SAI/priImprescindible para Iolanda Sánchez Méndez, profesora de galego e de francés.
.jpg)
Vida
A historia
.jpg)
