Mostrando entradas con la etiqueta Dereitos humanos. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Dereitos humanos. Mostrar todas las entradas

viernes, 14 de junio de 2013

Tocar la vida


Del 22 al 26 de abril se celebró "la semana de la conciencia con la pobreza" y, como no podía ser de otra manera, en el IES As Mariñas, se organizó un rastrillo solidario a favor de La Cocina Económica de A Coruña y de la ONG CESAL.
Dentro de estas jornadas se realizaron para diferentes cursos charlas sobre voluntariado, en las que Joaquina, profesora del centro, y Emi, madre de un alumno de 1º, nos acercaron al mundo del voluntariado, contando su propia historia, en Etiopía (Joaquina) y Perú (Emi) donde colaboraron como voluntarias. Han intentado mediante imágenes y a través de su testimonio acercarnos la cara de la pobreza de una manera diferente: anécdotas, vivencias, etc. sacando la parte positiva de esta experiencia que logró marcarlas para siempre, intentando inculcar a los alumn@s valores solidarios, respeto, compromiso, no sólo como voluntarios, sino en su día a día con sus compañeros, familia, amigos, profesores...porque se debe ser voluntari@ todos los días, intentando hacer felices a los que nos rodean. 

Emi e Joaquina cun grupo de 1º de Bacharelato
El que alguien "toque"mi vida es un privilegio, tocar la vida de alguien es un honor, pero ayudar a que otros toquen sus propias vidas...es una de las experiencias más hermosas de la vida.

Unha vez máis artigo feito por Emi.

viernes, 16 de diciembre de 2011

Entre tonos de gris

Diana García Rojas, alumna de 2º de Bacharelato, quere compartir con todos nós a súa última lectura: Entre tonos de gris.



Tenéis que leerlo. A pesar de que la historia la cuente Elena, una chica de 15 años, no deja de ser por ello muy dura y no suaviza nada los horrores que tuvieron que pasar muchas familias.


Es un libro que nos cuenta lo que tuvieron que sufrir millones de personas durante la Segunda Guerra Mundial. Lo más conocido de esta época es el holocausto nazi que realizó Hitler, pero Stalin también realizó actos igual de escalofriantes y este libro intenta dar a conocer tales horrores. Cuando la Unión Soviética, al mando de Stalin, llegó a Lituania, Letonia y Estonia arrasaron con todo. Crearon listas de personas declaradas antisoviéticas, personas que fueron perseguidas, asesinadas, encarceladas y deportadas como esclavas, llevando a familias enteras a campos de trabajo. Separándolos incluso de otros miembros de su familia a miles de quilómetros, haciéndoles pasar unas condiciones infrahumanas durante años y años.


Es una dura realidad que nos muestra la autora al presentarnos a Elena y su familia. La policía secreta entra violentamente en su casa y obliga a su familia a subir a un camión que los llevará a Siberia con otros detenidos. A pesar de la situación estaban llenos de esperanza con que pronto acabaría todo. Yo creo que es en esos momentos tan duros cuando la esperanza nos hace aferrarnos a la vida con uñas y dientes, y el optimismo ante las adversidades es la mejor arma.


Hay momentos realmente tristes, aunque la fuerza de Lina, la madre de Elena, y otros como ella por sobrevivir, y en especial por dejar testimonio de lo que sucedió y que no se olvide jamás, es admirable.


De esta forma te das cuenta de que hay gente maravillosa, porque en situaciones como ésta es fácil ser egoísta y mirar por uno mismo. Pero no, incluso en tragedias como ésta hay gente capaz de compartir lo poco que tienen con los demás.


El final puede parecer algo precipitado pero es que si fuese mucho más extenso puede que le quitara protagonismo al resto de la historia. Lo que tiene que perdurar en nuestras mentes es la historia en sí, sea cual sea el final.

lunes, 28 de febrero de 2011

¡Indignaos!

¡Indignaos! se dirige a los jóvenes y les anima a decir basta y a luchar contra la dejadez de la sociedad hoy en día. Stéphane Hessel explica que en el mundo actual es más complicado identificar al enemigo (no como en su época, cuando existían Hitler y Stalin), pero sí existe y "hay que aprender a resistir" y a decir "no". El texto sostiene que los jóvenes se están jugando la libertad y los valores principales de la humanidad y lamenta que nadie esté haciendo nada por detener el deterioro de la sociedad. ( El país).

"Chicos, cuidado, hemos luchado por conseguir lo que tenéis, ahora os toca a vosotros defenderlo, mantenerlo y mejorarlo; no permitáis que os lo arrebaten" (José Luís Sampedro).

"Os deseo a todos, a cada uno de vosotros, que tengáis vuestro motivo de indignación. Es un valor precioso. Cuando algo te indigna como a mí me indignó el nazismo, te conviertes en alguien militante, fuerte y comprometido" ( Stéphane Hessel).

martes, 15 de febrero de 2011

Amor solidario

¿Por qué Carlos, un abogado de cuarenta años que se gana muy bien la vida en Bilbao cuelga la toga y se va a trabajar para una organización humanitaria a Somalia?

¿En qué piensa Anna, una joven de Pisa, el día en que termina la carrera de Medicina y decide poner sus conocimientos al servicio de la salud de los más necesitados?

¿Qué piensa Paula, que ha crecido en Madrid, al llegar a Chipindo, una pequeña ciudad de Angola donde prácticamente todos los niños menores de cinco años han muerto por falta de alimentos?

¿O la joven enfermera argentina, Pilar, que en su primera misión es secuestrada y cuando recobra la libertad decide continuar asistiendo a los enfermos en zonas de conflicto?

Vidas sin fronteras achéganos non só as historias persoais dos cooperantes de Médicos sen fronteiras, senón tamén as situacións críticas que se viven en moitas partes do mundo.

viernes, 10 de diciembre de 2010

Hoxe é o seu día

Non é ciencia ficción, son os dereitos humanos:
(Grazas a Trafegando ronseis, onde atopamos este video)

lunes, 29 de noviembre de 2010

A traxedia do caucho

El sueño del celta, último libro de Mario Vargas Llosa, recrea a vida de Roger Casement, diplómatico inglés que tivo a misión de elaborar dous informes para o seu goberno: o primeiro sobre as barbaridades que se estaban a cometer no Congo e, o segundo, sobre as cometidas no Perú. En ambos casos, a obtención do caucho para as grandes compañías era o motivo para a violación dos máis esenciais dereitos humanos.

O auténtico informe de Casement podémolo atopar no libro La tragedia del Congo xunto con outros escritos sobre o tema de G. W. Williams, Conan Doyle ou Mark Twain.

E, se queremos adentrarnos na vergoñenta historia da colonización do Congo ao cargo do rei Leopoldo de Bélxica, que mellor que ler o libro de Adam Hochschild, El fantasma del rey Leopoldo.

Con Sete casas en Francia de Bernardo Atxaga e O corazón do negror de Joseph Conrad, podemos achegarnos tamén a triste realidade deste país africano sometido pola man colonizadora dos belgas.

E pechando o círculo, Alberto Vázquez Figueroa na súa novela Manaos sitúanos nas plantacións do caucho na Amazonia e, baseándose en feitos reais, conta as terribles circunstancias que concurrían nestas explotacións.
Todos eles, na nosa biblioteca.
Neste mesmo blogue, "Estamos no Congo belga"

martes, 23 de noviembre de 2010

Camiñan descalzas polas rochas

No prólogo do libro:

Os relatos e as ilustracións foron creados polas autoras para contribuir coa campaña de Amnistía Internacional "Non máis violencia contra as mulleres", lanzada co obxetivo de poñer de relevo a gravidade e a dimensión do problema, e conseguir que os Estados asuman a súa responsabilidade ante esta violación dos dereitos humanos que é a máis estendida e que permanece oculta e impune.

A violencia contra as mulleres está presente en todas as sociedades do mundo, sexa cal sexa o seu sistema político ou económico. Non sabe de culturas, clases sociais nin etnias. Este escándalo cotiá maniféstase de diferentes maneiras e ten lugar en múltiples espazos, pero cunha raíz única: a discriminación universal que sofren as mulleres polo mero feito de selo.

Unha de cada tres mulleres no planeta sufriu abusos nalgún momento da súa vida a mans de axentes do Estado, membros da súa propia familia ou coñecidos. A violencia no ámbito familiar é a principal causa de morte e discapacidade entre as mulleres de 16 a 44 anos de idade.

A violencia sexual, o maltrato de xénero, os abusos sexuais nos conflictos armados ou a violación como arma de guerra, son algunhas das temáticas que abordan os relatos de Camiñan descalzas polas rochas.

jueves, 30 de septiembre de 2010

Waris Dirie na nosa biblioteca

Waris Dirie é unha modelo somalí que traballou para firmas tan coñecidas como Chanel, Revlon, Levi`s ou Benetton. No ano 1997 foi nomeada embaixadora de Nacións Unidas para os dereitos da muller en África co obxectivo de denunciar a práctica da mutilación xenital feminina que ela mesma sufriu na nenez.

No ano 1998 escribiu o seu primeiro libro autobiográfico, Flor del desierto, onde narra a súa infancia no deserto de Somalia como integrante dunha familia nómada así como o trauma que lle provocou a ablación que lle practicaron sendo unha cativa. Con trece anos, o seu pai decide casala cun home moito maior ca ela, polo que Waris decide fuxir…

En 2001 publica o seu segundo libro, Amanecer en el desierto, continuación do anterior. Convertida xa nunha modelo internacional, volve ao seu país para reencontrarse coa súa familia.

Na biblioteca poderás atopar estes dous libros e tamén a película Flor del desierto baseada na novela.

Se queres achegarte máis á problemática sufrida por milleiros de nenas ás que se lles practica a mutilación xenital, tamén tes á túa disposición a película Moolaadé.



jueves, 29 de abril de 2010

Non o fagas por ti, faino por Haití

Mañá pecha as portas o "mercadillo solidario" que temos instalado na cafetería do instituto, así que, preparádevos para as últimas compras.

Como ben sabedes todo o recaudado se repartirá entre Intermon e Médicos sin fronteras para axudar a Haití na súa recuperación despois do terrible terremoto acontencido hai uns meses.

Moitas grazas a todas e a todos aqueles que participastes doando, comprando, decorando, publicitando e atendendo este mercadiño. E moitas grazas tamén para Bibloranca que nos deixou en préstamo o lema: Non o fagas por ti, faino por Haití.

viernes, 8 de enero de 2010

Unha felicitación moi especial

A felicitación do Bubisher para todas e todos nós:
FELIZ 2010

A TODOS LOS QUE HABÉIS HECHO QUE EL PEQUEÑO PÁJARO DE LA BUENA SUERTE VUELE

La noche aquieta y calla. La paz besa en la frente a los que duermen en la jaima. El pájaro de la buena suerte vela. Alerta extiende sus alas. Cada día su vuelo es más hermoso, más seguro, alimentado por la fe y la fuerza de quienes lo mantenéis vivo. Su latido es el aliento de los que sentís que la esperanza de un pueblo viene dada a través del conocimiento. Que la inocencia preserva la esperanza y la ilusión, y que la opresión no puede robar al hombre sus sueños de libertad.
El Bubisher reparte sueños gracias a los que colaboráis con él de una u otra forma. El Bubisher sigue provocando sonrisas, abriendo los corazones y las mentes de los niños que se cobijan bajo sus alas. Ellos son nuestro mejor regalo y nuestra mayor empresa.
Por delante queda un largo año de trabajo e ilusión que esperamos seguir compartiendo con vosotros.
Gracias a todos por vuestras manos abiertas, como alas.

jueves, 10 de diciembre de 2009

De tod@s e para tod@s

Igualdade de todos os seres humanos Contra a discriminación Dereito á vida, á liberdade e á seguridade persoal Contra a escravitude Contra a tortura e os malos tratos Recoñocemento das persoas como suxeitos de dereitos Igualdade ante a lei Dereito a recorrer ante os tribunais Contra as detencións arbitrarias Dereito a un tribunal imparcial Dereito á presunción de inocencia Dereito á vida privada Dereito á libre circulación é á emigración Dereito de asilo Dereito a unha nacionalidade Dereito ao matrimonio Dereito á propiedade Dereito á liberdade de pensamento, conciencia e relixión Dereito á liberdade de expresión Dereito á liberdade de reunión e de asociación Dereito a participar no goberno Dereitos económicos, sociais e culturais Dereito ao traballo Dereito ao descanso Dereito a un nivel de vida digno Dereito á educación Dereito á cultura e ao progreso científico Dereito a unha orde internacional respectuosa cos dereitos humanos Deberes do individuo cara á humanidade A declaración non pode interpretarse en contra dos dereitos que proclama.
Lecturas que falan de dereitos humanos



jueves, 3 de diciembre de 2009

El mundo sobre ruedas

"Quiero contaros una historia. Es la historia de un niño que nació el 18 de julio de 1990 en Barcelona. Con el paso de los años sufrí algunos contratiempos. Uno de los que más se esforzaron para ganarse un sitio en el hall de la fama fue, seguramente, la leucemia que tuve a los cinco años y que me dejó en silla de ruedas a los ocho. Un buen día descubrí que tenía catorce años y ya no podía aguantar más las ganas de viajar, y tuve la suerte de tener unos padres que no intentaron encerrarme en un manicomio por el hecho de plantearles la idea de viajar a los catorce años.

Ya he estado en más de 25 países, entre ellos, Francia, Alemania, Bélgica, Holanda, Dinamarca, Grecia, Gran Bretaña, Italia, Bosnia, Serbia, Croacia, Hungría, Rumanía, Tailandia, Malasia, Singapur, Japón, Argentina, Chile, Bolivia, Perú, Ecuador, Colombia, Panamá,... No obstante, lo que más suele sorprender a la gente no es que haya viajado a tantos lugares, sino la forma en la que me gusta hacerlo: totalmente solo. Ni familia, ni amigos, ni nada, sólo yo, mi silla de ruedas y mi mochila... y en el peor de los casos solamente gasto unos tres euros diarios, que es todo lo que me hace falta para comer. Lo mejor será explicaros la historia desde un principio."






Hoxe, Día da Discapacidade, pode ser un bo momento para comezar a viaxar con Albert Casals en "El mundo sobre ruedas"


Outras lecturas e películas coas que poderás achegarte a discapacidade

miércoles, 25 de noviembre de 2009

O amor non é a hostia

Aceptar o primeiro maltrato é o principio dunha longa humillación

Texto recollido da campaña de prevención de malos tratos para xoves

Lazo deseñado pola Biblioteca do CEIP de Pazos

lunes, 23 de noviembre de 2009

Dálle porta á violencia


El que una persona sea muy celosa con su pareja, le diga qué ropa puede ponerse y cuál no e intente controlar sus llamadas de teléfono puede alertar, recuerdan los expertos en este fenómeno, de que esa relación no es igualitaria y es el momento de poner límites

Una de cada cuatro mujeres asesinadas por sus parejas tienen menos de 30 años


Las "relaciones tóxicas" comienzan con "pequeños detalles" como agobiar con mensajes al móvil o humillar en público


El teléfono 016 de atención al maltrato registró este año 147.713 llamadas
Información recollida nos xornais de hoxe

viernes, 20 de noviembre de 2009

Retratos

"Este libro está dedicado a todos los niños que al ver estas fotografías se paran a pensar en las vidas que hay detrás de los rostros..."

Sebastiao Salgado

miércoles, 11 de noviembre de 2009

Os muros que non caeron


Estes días que se conmemoran os vinte anos da caída do muro de Berlín queremos botar unha ollada a esoutros 14 muros que aínda seguen en pé.



Clicade na imaxe e achegádevos a cada un deles.

viernes, 22 de mayo de 2009

FiSahara 09

En Cannes celébrase un festival de cine cheo de"glamour".

En Dajla un festival de cine cheo de solidariedade.




miércoles, 20 de mayo de 2009

Estamos no Congo belga

Dous libros chegados recentemente á biblioteca teñen un punto en común: desenvólvense no Congo belga, que foi unha colonia ata o ano 1960 e que se indenpendizou co nome de República Democrática do Congo.

... y es que de todos los genocidas que durante el tránsito del siglo XIX al XX participaron, al grito de divide y vencerás, en el reparto del continente africano, Leopoldo II tal vez fue el más miserable. Se trataba de un hombre codicioso, inteligente, desmesurado y cruel que exterminó a más de ocho millones de nativos en nombre del progreso, de la belleza y de la patria. Escondido en un disfraz de intelectual humanitario, esquilmó lo que hoy es la República Democrática del Congo hasta convertirla en un país sin futuro que, un siglo después de su muerte, continúa pagando las deudas generadas por el tirano. Javier Pérez de Albéniz

Es una gran injusticia histórica que Leopoldo II, el rey de los belgas que murió en 1909, no figure, con Hitler y Stalin, como uno de los criminales políticos más sanguinarios del siglo XX. Mario Vargas Llosa

A fines del siglo diecinueve, entre los muchos poderes que se dividían el usufructo del continente africano, la monarquía belga se destacó por la impune ferocidad con la que explotó su colonia congolesa. Para extraer las fortunas de caucho de la selva, el rey Leopoldo II, responsable absoluto del Ejército y de la Administración colonial del Congo belga, convirtió a la población nativa en esclavos, decretó que se cortasen las manos y los pies de quienes intentasen rebelarse o huir, autorizó la violación de mujeres y niñas, e impuso un régimen de terror casi inigualado en el sufrido continente africano. Alberto Manguel

Hai moitas cousas cómicas no mundo, entre elas, a crenza do home branco de que é menos salvaxe que esoutros aos que el lles chama salvaxes. Mark Twain

Sete casas en Francia de Bernardo Atxaga e O corazón do negror de Joseph Conrad a túa disposición na biblioteca.

E agora, que pasa na República Democrática do Congo?

martes, 21 de abril de 2009

O libro e os dereitos humanos

Para o ano 2009 a Unesco suxire que se traballe o tema do vínculo entre edición e educación, cunha énfase sobre o rol do libro no desenvolvemento dunha educación de calidade, e sobre a unión entre o libro e os dereitos humanos.

Nós, que somos moi mandadiñas e facéndolle caso á Unesco, elaboramos un boletín con recomendacións de libros que leva por título: O libro e os dereitos humanos.

Botádelle unha ollada! de seguro que atopades algo do voso interese


Ollo! Fixádevos que cambiamos o formato de "Boletíns e guías". Agora aparecen todos os publicados, só tedes que clicar naqueles que vos interesen.

martes, 24 de marzo de 2009

Continente e contido

Bling H2O é o nome da auga máis cara do mundo.

O seu prezo, que pode chegar aos 400 euros, non se debe a ningún compoñente máxico senón ao seu recipiente. As botellas, en distintas cores e de 750 ml, están adornadas con cristais Swarovski e o seu tapón ten un deseño moi especial.


Nesta outra imaxe vemos un neno en Tanzania recollendo auga. E, que mellor para acompañala, que recoller a Kapuscinski no seu libro Ébano:


Pero he aquí que apareció el bidón de plástico. ¡Un milagro! ¡Una revolución!. En primer lugar, es relativamente barato. Pero lo más importante es que ¡es ligero! Como también lo es el que se fabrique en varios tamaños, de modo que incluso un niño muy pequeño puede transportar unos litros de agua.

Pero eso no es todo. El bidón de plástico tiene un número de virtudes ilimitado. Una de las más importantes radica en que sustituye a la persona en una cola.

... los niños acaban llenando sus cubos. Luego, los transportan sobre la cabeza de tal manera que no se pierda ni una gota. Para ello, concentrados y atentos, tienen que caminar intentando mantener el equilibrio de sus menudos cuerpos infantiles.



Al viajar por África, se ven muchas de esas kilométricas y multicolores filas de bidones esperando a que aparezca el agua...."


Vivimos todos no mesmo planeta?

O Día Mundial da Auga celebrouse o pasado luns, 22 de marzo.

Na web de Intermón podemos encontrar unha proposta educativa, con actividades para todas as idades, recursos e enlaces.


Na biblioteca atoparás a Ryszard Kapuscinski en Ébano, Viajes de Heródoto, Encuentro con el Otro e Un día más con vida.
Related Posts with Thumbnails